Grote broer of zus cadeautjes

Als we verse boelekes gaan bezoeken, doen we dat regelmatig met ook een cadeautje voor de grote broer of zus. Deze werd al meer dan eens gebruikt daarvoor. 

Deze werd gemaakt voor de grote broer van Emma en Lisa, waar jullie in het vorig bericht al kennis mee maakten.

En deze werd gemaakt voor een kleine Fins-Italiaans-Belgische meid die momenteel in Vietnam woont. Een internationaal rugzakje dus, met een van mijn all-time-favorite stofkes. Ik kocht het enkele jaren geleden op een stoffenspektakel, maakte er een zomerjurkje en dit rugzakje uit en daarmee was het metertje op.

Helaas heb ik het daarna nooit nog ergens gezien. Mocht je mij daarmee kunnen helpen... :)

flashbacks in aantocht

De naaimachine staat hier stil. Niet zonder enige frustratie van mijnentwege...
Niet alleen heb ik naast mijn dagopleiding geen tijd meer, maar sinds het stikken van de tas met verzonken rits, lijkt mijn naaimachine een beetje te slepen en te haperen,... Alweer! Nog mensen met een Innov'is 50 met hetzelfde probleem? Het is denk ik al de derde keer dat ik ze voor hetzelfde in herstelling zal moeten geven.
Anyway, voorlopig geen nieuwe spullen (hoewel hier zo'n schone mantelstof ligt te wachten om jas te worden), dus ik trakteer jullie op een paar oldies...

Deze geschenksetjes maakte ik voor de tweeling van mijn neef:
Een dekentje met paspel, het gebruikelijke recept, met daarop hun naam geflockt.

 

Daarnaast nog een slabbetje, met daarop het tekeningetje vanop het geboortekaartje.

En om alles af te ronden nog een zonnehoedje. Zo had ik twee schone setjes, voor ieder prinsesje één.

 

Ok ja, ik geef toe, misschien een lichte overdosis roze. Maar wel schattig hé! (Als baby komt ge daar toch nog mee weg!)

Een vluggertje

Het is al even geleden, maar er moest snel een babycadeautje (voor een begeleidster van de crèche waar de zoon zit) gemaakt worden. Dus viel ik terug op een vertrouwd recept: slabbekes!

En een body'ke erbij. Snel en makkelijk!

Wegens tijdgebrek...

Twee weken geleden, begon ik een fulltime opleiding. Dat combineren met een gezin, is slechts doenbaar met hulp van de oma en opa, want zowel voor als na school, kunnen mijn kleine schatten daar terecht. (En worden ze ongetwijfeld serieus in de watten gelegd.)

Maar ik dwaal af. Het gevolg van deze toestand is een nijpend tekort aan tijd. Tijd die anders grotendeels achter de naaimachine zou worden doorgebracht. En dus werden babybezoeken afgelegd met slechts gedeeltelijk zelf gemaakte cadeautjes... 

Zowel Sem als Achille kregen een setje pyjama's (niet zelfgemaakt), maar ik kon het toch niet laten en kroop 's avonds laat nog achter de machine om twee bijbehorende slabbekes te stikken.

Sem kreeg er eentje gebaseerd op het geboortekaartje...

En Achille kreeg er eentje die bij zijn pyjama'kes past.

Ik doe mijn best om bij een volgend babybezoek weer een zelfgemaakt pakket samen te stellen. Misschien als er eens een paar uur meer in een dag zouden zijn (of in een nacht).

Nog een geboortecadeautje

Deze was er eigenlijk eerst, maar deze zagen jullie al eerder. Alweer een divided basket van Noodlehead.  Zonnige kleuren voor een vrolijk meisje.

We zijn Louise ondertussen al gaan bezoeken en ja hoor... 't is een schoontje!

Ik vulde het mandje met twee zelfgemaakte slabben, een pyjamake en een bodytje (beiden niet zelfgemaakt, maar wel zelfgeflockt)

Aangezien beide mandjes nu uitgedeeld zijn, zal ik maar aan het volgende beginnen, want de kast is leeg. :)

Nore is de eerste in de rij...

Het is hier een tijdjes stil geweest. Er rolde wel vanalles vanonder de naaimachine, maar meestal werd dat zo snel in gebruik genomen, dat er geen foto van genomen werd. En laat ons eerlijk zijn, een naaiblog zonder foto's... not done!

Er wordt in onze omgeving de laatste jaren serieus voortgeplant. Pas op, ik ben daar fan van!

En bij nieuwe baby's horen ook cadeautjes. En daar ben ik nu toevallig ook fan van!

Anyway, Nore werk vorige week geboren. De avond van de dag waarop ze ter wereld kwam, zette ik mij al achter de naaimachine. Een Noodlehead zou het worden.  Ik kocht het patroontje een paar maand geleden samen met deze dame aan. 

Het werd een roze versie. Typisch voor een meisje, maar omdat ik vermoed dat de kleine Nore niet veel roze cadeautje zal krijgen, ging ik toch voor traditioneel roze. (Volgens het lief een vreemde redenering. Zal wel ergens een hersenkronkel zijn of zo.)

Haar naam werd er op geflockt met behulp van mijn nieuwe vriendin. We werkten ook samen om een body'tje te flocken.

Er werd een superzacht katoenen dekentje gebreid om het mandje te vullen. Onze eigen kleine kapoenen hebben allebei zo'n dekentje, en verschillende zulke gebreide doekjes, en daar zijn ze nog steeds gek op, dus ik hoop dat ook Nore er van zal genieten.

Voila, de eerste in de rij is geblogd en de deur uit. Jullie kunnen er hier nog wel een aantal verwachten. Nog vier babybezoeken te gaan en nog een baby'tje op komst.

Tricot-trip

De laatste tijd ben ik op een ongelooflijke tricot-trip. En het ziet er niet naar uit dat die trip snel voorbij zal zijn.
Nog maar eens een pyjamake, in de zonnigste kleuren die ik kon vinden. Als de zomer niet wil komen, dan maken we hem zelf wel zeker?

Back to basics

Toen ik pas begon te naaien (zo'n kleine twee jaar geleden), werden vaak kleine babycadeautjes genaaid: slabbetjes, tutterlintjes, zonnehoedjes, luiertasjes, snugglers en zo. Maar hoe verder de naaiskills reikten, hoe vaker ik ging voor knuffeldekentjes, pyjamakes en dergelijke. Dus toen de schoonzus tutterlinten en een slab bestelde, was dat weer eens leuk, zo eenvoudige dingen. :)

Daarnaast werd er (nog maar eens, en hou u vast want er komen er nog enkele aan) een babypyjamake in elkaar gestoken. Zodra ik de kleurencombinatie op de naaitafel zag verschijnen, was ik verliefd. U kunt zich dus binnen de kortste keren verwachten aan foto's van de zoon in een T-shirt met blauw en groen...

Maar eerst nog wat patroontjes uittekenen om aan de zomerkleerkast van de kinderen te beginnen... Ik heb mezelf beloofd dat ik naar het stoffenspektakel in Kortrijk mag gaan, maar enkel als ik 80% van de stoffenspektakelbuit van Gent heb opgenaaid... We hebben dus nog wel even werk...

Denk er aan, je hebt nog even tijd om deel te nemen aan de give-away!

nog meer cadeautjes

Zoals je in de vorige post kon lezen, kreeg kleine Ode een pyjamake. Maar kleine Ode heeft ook een grote zus... En die werd ook verwend...

Mijn zus ging ook mee op babybezoek en 'bestelde' bij mij een handgemaakt cadeautje. En dat werd dit...

Fervente bloglezers herkennen vast wel het patroon van deze dame.

Alweer een babycadeautje

Kleine Ode deed op 8 januari, weliswaar wat vroeger dan verwacht, haar intrede. En nu, nu is het eindelijk tijd om de kleine spruit te gaan bezoeken. En dat doen we niet met lege handen... :)

Er werd nog eens een kiind-pyjamake in elkaar gestoken. Ik ben nog steeds fan van het modelleke! 

Al bij wonder vond ik in het doosje kam snaps een kleurtje dat perfect bij de boordstof past! :) Het stofje is het eerste stoffenspektakelbuitje dat werd aangesneden en er werd meteen ook een t-shirt uit geknipt voor de dochter. Ikzelf ben er helemaal weg van! Die kleurtjes, zo schattig. En omdat foto's op een kapstokske nu eenmaal saai zijn, vond ik nog een bereidwillig model in Mona. :)

  <3 babyvoetjes <3

It's been a while...

Twee maand om precies te zijn. Een verklaring of uitleg is er niet. Wel: ik ben terug!

Een kleine knul werd geboren. Een eindje geleden al, maar het officiële babybezoek liet op zich wachten. Kleine Jakob kreeg wel al vlagjes, we trokken er al samen een weekendje op uit, we zagen de kleine man al verschillende keren, maar dat officiële bezoek werd alsmaar uitgesteld. Door mijzelf welteverstaan, ik wilde namelijk een zelfgemaakt cadeautje geven. Maar wat geef je aan het derde kindje in de rij? Alle babyspullen hebben ze al, speelgoed is er ook genoeg en liefde, daar wordt hij al mee overstelpt door zus en broer (hoewel ik niet precies weet hoe ik dat dan zou moeten maken...). 
Anyway, we dwalen af. Het babycadeau werd uiteindelijk een kindercadeau. Voor alle drie iets, dat toch ook een beetje één is... :)

Zoals bijna steeds het geval is, zijn er ook hier dingen die ik anders zou doen, dingen die ik beter zou willen en dingen die ik zou weglaten. Maar ik hoop gewoon dat de mama en papa van Jacob eerder gecharmeerd zullen zijn door foutjes... ;-)
Deze wil ik jullie niet onthouden, want die pyamakes zijn toch meteen tien keer mooier met schone kinderkes er in hé! 

Kikkerstof haalde ik op het stoffenspektakel, de rode tricot werd hier besteld en de oranje tricot werd hier gekocht.

Alweer een vers baby'ke

Eind november werd mijn metekindje M. grote zus. Kleine M (ja, hier kan het wel eens verwarrend worden) is eigenlijk niet zo klein als een doorsnee boorlingske, maar ze is wel op zijn minst even schattig! En schattige kindjes krijgen schattige cadeautjes!

Helaas geen foto met model, want het modelleke moet er nog in groeien. Ik maakte een maatje 62 en daar is M nog net niet.

Sluiting met mijn nieuwe truc: kam snaps! Die kleurkes, die eenvoud!

Het patroontje vond ik op kiind en het stofje kwam van van hier. En ik ben er zo weg van, dat er nog wel zullen volgen!

hoe waaien de wimpels al heen en al weer

We deden vandaag nog eens van housewarming. Niet hier, maar bij vrienden. B en A hebben in de laatste twee en een half jaar een huis gebouwd. En dat bedoel ik letterlijk. Zelf. Gebouwd. Steen voor steen.
Niet alleen is het gigantisch groot, het is ook gewoon AF. En daarmee bedoel ik dan ook AF! Zo veel oog voor detail, zo'n perfecte afwerking. 
En vandaag mochten wij al dat moois gaan bewonderen. En dat doe je toch niet met lege handen. Dus brachten we een beetje feest mee.

25 meter feest om precies te zijn. 

En het is ook een beetje een eer, om alle feestjes in dat mooie huis te mogen opvrolijken voor de komende jaren. Dat ze maar veel mogen vieren. 

Over kinderen die zo snel groot worden en zo

Ik kan het haast niet geloven. Ons kleine meisje, ons molleke, ons fijn spring-in-'t-veldje, ons chocaholicje gaat vandaag voor het laatst naar de crèche.

Twee jaar is ze er geweest. Twee jaar en heel wat veranderingen (uitbreiding, opsplitsing) later, is ze klaar om het nest te verlaten. Ze zal er wel nog eens op bezoek gaan, de zoon gaat er tenslotte nog naartoe. Maar het zal toch anders zijn, want vanaf volgende week is ze officieel een kleuter. 

Ze is er klaar voor, onze meid. Klaar om nieuwe uitdagingen aan te gaan, klaar om nieuwe vriendjes te maken, klaar om die volgende stap te zetten (de mama daarentegen...)

Om de verzorgsters van de crèche te bedanken werden clutches gemaakt (ja, alweer), in snoepjeskleuren. Om ze daarna te vullen met snoepjes.

Dankjewel, Naomi, Rebecca, Dolores en Sharon, om zo goed voor onze kindjes te zorgen. Bedankt om onze dochter te helpen groeien. Bedankt om 'mama' te zijn, als mama er even niet kan zijn. Bedankt.